ŁUKÓW - to gmina miejska we wchodniej Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim; siedziba starostwa. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa siedleckiego. Według danych z 30 czerwca 20042, miasto miało 30 727 mieszkańców. Położone jest na Równinie Łukowskiej, na styku Mazowsza, Podlasia i Lubelszczyzny. Przez miasto przepływa rzeka Krzna Południowa. Węzeł drogowy i kolejowy. Przemysł obuwniczy, mięsny, spożywczy. Lokalny oœrodek usługowy rolnictwa.Historia Pierwsze wzmianki pochodzš z 1233 roku, w Łukowie istniała małopolska kasztelania o strategicznym, nadgranicznym znaczeniu. Miasto było wielokrotnie niszczone: przez Prusów, Tatarów, Jaćwingów i Litwinów. Dopiero zawarcie zawarcie w 1385 roku unii polsko-litewskiej daje względne uspokojenie sytuacji. W 1403 roku Władysław Jagiełło nadał Łukowowi prawa miejskie oparte na prawie magdeburskim. Największy rozkwit miasto przeżywało w XVI i pierwszej połowie XVII wieku. Łuków słynšł z targów i produkcji sukna. Wojna polsko-szwedzka w XVII wieku przynosi upadek miasta. Ożywienie gospodarcze przynosi dopiero wiek XVIII – Łuków ponownie staje się kasztelaniš. Pod zaborami zaznacza się jednak powolny acz systematyczny upadek miasta. Ponowne ożywienie przynosi dopiero budowa linii kolejowych (Warszawa – Brzeœć nad Bugiem, Łuków – Lublin i Łuków – Dęblin) pod koniec XIX w. Mimo nienajlepszych warunków życia ludnoœć Łukowa odznaczała się zawsze patriotycznš postawš i brała czynny udział w powstaniach i ruchach niepodległoœciowych. Po powstaniu listopadowym (w 1839 roku) działał tu Zwišzek Patriotyczny zorganizowany przez młodzież łukowskš i warszawskš. Przewodniczył jej Karol Levittoux - wychowanek gimnazjum łukowskiego. Wykrycie przez Rosjan spisku było bezpoœredniš przyczynš likwidacji szkoły œredniej w Łukowie i przeniesienie jej do Siedlec. W latach II wojny œwiatowej hitlerowcy wymordowali miejscowych Żydów, stanowišcych znacznš częœć mieszkańców miasta. Po wojnie ożywienie gospodarcze przynosi budowa dwóch dużych zakładów – fabryki obuwia Łukbut i dużych zakładów mięsnych bazujšcych na lokalnym surowcu. Kontynuowana jest tradycja targów. Na poczštku XXI wieku zakłady "Łukbut" upadły. Zakłady Mięsne wykupił znany senator Henryk Stokłosa. Po 1990 powstało też wiele prywatnych zakładów mięsnych i obuwniczych. Burmistrzem Łukowa obecnie jest p. Zbigniew Zemło. [edytuj] Parafia katolicka Łuków wraz z gminš od XII wieku należał do parafii w Łukowie, archidiakonatu radomskiego i diecezji krakowskiej. W 1790 roku tereny włšczone zostały do diecezji chełmskiej, a w 1807 do nowo utworzonej diecezji lubelskiej. W 1818 roku po utworzeniu diecezji janowskiej czyli podlaskiej znalazły się w niej również tereny należšce do dekanatu łukowskiego. W 1867 roku na mocy ukazu carskiego Aleksandra II diecezja podlaska została skasowana i przyłšczona do lubelskiej. Taki stan trwał do roku 1918, kiedy reaktywowano diecezję podlaskš. Obecnie w Łukowie majš siedzibę 4 parafie rzymskokatolickie 1. Parafia pw. Przemienienia Pańskiego (Proboszcz : ks. kanonik Antoni Pietruszka ), 2. Parafia pw. Podwyższenia Œw.Krzyża (Proboszcz : ks. kanonik Tadeusz Dzięga), 3. Parafia pw. Najœwiętszej Marii Panny Matki Koœcioła (Proboszcz : ks. kanonik Mirosław Łubik), 4. Parafia pw. œw. Brata Alberta (Proboszcz : ks. kanonik Janusz Onufrejuk). [edytuj] Edukacja Łuków może się poszczycić wiekowymi tradycjami edukacyjnymi - w roku 1701 zakon Pijarów zakłada kolegium o wysokim poziomie nauczania. W roku 1733 uczelnia zostaje rozbudowana o internat (konwikt); szkoła jako jedna z pierwszych wprowadziła reformy Komisji Edukacji Narodowej. Wychowankami kolegium byli m.in. Franciszek Salezy Jezierski czy Bronisław Ferdynand Trentowski. Polityka rusyfikacji prowadzona w XIX w. przynosi upadek szkolnictwa. Gimnazjum powstaje dopiero w roku 1918. * Wyższa Szkoła Biznesu i Administracji